Nareszcie! Po wielu miesiącach braku aktywności, na powierzchni Słońca pokazały się wreszcie pierwsze plamy. Pojawiły się na dużych szerokościach heliograficznych, co bez wątpienia zwiastuje początek nowego cyklu aktywności słonecznej, cyklu nr 24.

Aktywność Słońca zmienia się cyklicznie, przy czym średnia długość cyklu wynosi około 11 lat (a właściwie dwa razy więcej, jeśli weźmie się pod uwagę zmianę biegunowości pól magnetycznych). Kolejne cykle nie są jednakowe: mogą trwać nieco dłużej lub krócej niż średnia, maksima aktywności też nie są jednakowo wysokie. Ba, zdarzały się w przeszłości kilkudziesięcioletnie okresy prawie całkowitego zaniku aktywności słonecznej. Miało to miejsce m.in. w drugiej połowie XVII wieku; ten okres braku aktywności Słońca nazywany jest minimum Maundera.

Przedłużający się brak aktywności Słońca w roku 2009 — kiedy to spodziewano się już wzrostu aktywności i początku nowego cyklu — sprawił iż zaczęto spekulować, że być może mamy do czynienia z początkiem okresu zaniku aktywności słonecznej. Z początkiem roku 2010 na powierzchni Słońca zaczęły się jednak pojawiać daleko od równika słonecznego obszary aktywne, co jednoznacznie wskazuje na początek nowego cyklu aktywności. Na zdjęciu obok, wykonanym w ultrafiolecie przez satelitę SOHO 24 stycznia br., widać wyraźnie dwa obszary aktywne. Towarzyszące im grupy plam na powierzchni Słońca można zobaczyć na zdjęciu tutaj, wykonanym mniej więcej w tym samym czasie.